هاتفى آواز داد كه : سمّيه عليّا . و هو علىّ و اللّه العلىّ الاعلى . « 1 » و طاهر شدن آب در زير قدم مريم عليها السّلام ، مثل عين الرضا ( ع ) به نزديك ديه سرخ در خراسان به نزديك خاص و عام مشهور است كه تازيانه در زمين زد تا آن آب طاهر شد و وى با اصحاب خويش در آن آب وضو بكرد آنجا نماز بگزارد . علىّ بن حمزه گويد كه : در خدمت صادق عليه السّلام بودم در بعضى راهها . در زير درخت خرماى خشك شده نشسته بوديم . صادق عليه السّلام لب مبارك بجنبانيد به دعايى كه من فهم نكردم . پس گفت : يا نخلة ، اطعمينا ممّا جعل اللّه فيك من رزق عباده . درخت خرما ميل به جانب آن حضرت كرد . پر از رطب بود كه مثل آن رطب هرگز ما نديده بوديم با برگ . و ما از آنجا رطب بخورديم . ناگاه اعرابيى حاضر شد سخت عجب و گفت : مثل تو كجاست ساحرى در عالم ؟ ! صادق عليه السّلام گفت : ما ورثهء انبيا باشيم . در ميان ما ساحران نباشند و نه كاهنان ، بلكه ما دعا كنيم و خداى تعالى اجابت فرمايد . و اگر خواهى تا من دعا كنم تو كلبى گردى و با قبيلهء خويش روى تبصبص كنان پيش اهل خويش . اعرابى از سر جهل گفت : بكن ! امام عليه السّلام دعا كرد ، اعرابى سگى گرديد و روى به قبيله نهاد . علىّ بن حمزه گويد : امام با من گفت : در دنبال وى برو . و من برفتم . چون با اهل و قبيلهء خويش رسيد ، تبصبص مىكرد و بانگ مىداشت و اطهار شفاعت مىكرد و به خاك مىغلتيد و اشك مىريخت از چشم . تا

--> ( 1 ) - الثاقب / 197 .